logo

 

The Order of the Lily
and the Eagle

 

space Spiritual Family

 

History of the Spiritual Family - 6-9


ΤΑΓΜΑ ΤΟΥ KPINOY ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ



ΙΣΤOΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Από αφήγηση του Δώρου

ORDER OF THE EAGLE AND THE EAGLE



HISTORY OF THE SPIRITUAL FAMILY
Narrated by Deon

Γραμμένο επι τη βάσει σημειώσεων,
πού κρατήθηκαν σέ μια αφήγησί του Δώρου.
Written on the basis of notes,
kept during a narrative by Deon.
ole
ole 2: Ο πλούσιος έμπορος Κωσταντίνος:
Σχέση του Κωσταντίνου με την γυναίκα του.
ΣΕΛΙΣ 6-9
ole 2: Constantinos the rich merchant:
Constantinos' relationship with his wife.
Page 6-9
ole

και οι τρείς και προχώρησαν ως την εξώπορτα.

38 Πολύ θα σέ παρακαλέσω ν' ανέβης μόνη στο σπίτι, είπε ό κ. Μετάξινος στην κυρία τον.

39 « Γιατί ; » ρώτησε με έκπληξι η γυναικά.

40 « Έχουμε λίγη δουλειά», απήντησε εκείνος στρέφοντας το βλέμμα, πηρός το φίλο του. «θα τον συνοδέφω ως το σπίτι του και θα επιστρέφω γρήγορα. »

41 « Αφού το βρίσκετε απαραίτητο να δουλέψετε τέτοια ώρα, εγώ δεν έχω παρά να σας καληνυχτίσω», είπε με φανερή δυσαρέσκεια και τούς άφησε χωρίς να δώση το χέρι στο φίλο.

42 Προχώρησαν μερικά βήματα.

43 « Τη δυσαρεστήσαμε την καυμένη », είπε πρώτος ό φίλος.

44 « Αυτό δεν με πολύ ενδιαφέρει τώρα. Εκείνο πού θέλω εγώ από σένα, είναι να μου πης σαν καλός φίλος ό,τι ξέρεις, ό,τι έχεας καταλάβει για το ζήτημα πού θίξαμε στην έσσερίδα. »

45 « Μα τί εννοείς ακριβώς ; Μίλησε καθαρά και πές μου σέ τί μπορώ να σου φανώ χρήσιμος. »

46 « Όπως σου είχα πει κι' εκεί πέρα», άρχισε να λέη ό Κωνσταντίνος, «είμαι πολύ στεναχωρημένος, το τελευταίο διάστημα, με τη στάση του Ρεβού απέναντι τής γυναικός μου. Όπου πάμε, νάτος κι'αυτός. Και όπως επρόσεξες κι'εσύ, το παραξηλώνει στα κομπλιμέντα και στους χορούς. Καταντά να έρωτοτροπή φανερά μαζί της και μπροστά μου ακόμα. Α, η υπομονή μου και έξαντληθή πιά και γρήγορα θ'αχούσης ότι τού έκοφα για χαλά το βήχα. Τον παληάνθρωπο. »

47 « Προ παντός όχι παραφορές, Κωναταντϊνε. Το ζήτημα είναι πολύ λεπτό και χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Πριν προβής σέ κανένα διάβημα εναντίον του, επιβάλλεται μου φαίνεται να έξακριβώσουμε κατά πόσον το φταίξιμο είναι δικό του. »

48 Ο καλός φίλος, για ν'άποτρέφη τον προσβεβλημένον σύζυγο από ...

and all three proceeded up to the front door.

38 I would ask you to please to enter the house one your own”, said Mr Metaxinos to his wife.

39 "Why?" the woman asked in surprise.

40 “We have some business to do”, he replied, turning his gaze to his friend. “I will accompany him to his house and return shortly.”

41 "Since you find it necessary to work at this hour, there is nothing left to say but good night", she said with evident displeasure, and left without shaking hands with his friend.

42 They walked for a few steps.

43 “We made the poor thing unhappy”, said the friend first.

44 “That does not interest me at the moment. What I want from you is that you tell me, as a good friend, what you know, what you understood about the issue we raised this evening.”

45 "What do you mean exactly? Speak clearly and tell me how I can help to you.”

46 "As I told you back there”, Constantinos began saying, “I have been very upset lately, with attitude of Revos  towards my wife. Wherever we go, he is there. And as you have noticed, he exaggerates his compliments and his dancing. He starts flirting openly with her and in front of me. Oh, my patience is exhausted now and you will hear soon enough that I cut off his bad cough. The scoundrel.”

47 “Above all Constantinos , no impetuousness. The issue is very delicate one and it requires a great deal of caution. Before taking any action against him, it seems to me that we should clarify if the blame lies with him."

48 The good friend, to deter the offended husband from ...

σελίδα 6


page 6


του να ενεργήση βιαστικά και χωρίς να σνμβουλευθή κανένα, εθεώρηση καλό να μπερδέφη λίγο το ζήτημα τής ευθύνης και να προσφέρη πρόθυμα τη βοήθειά του.

49 « Δεν πιστεύω να έκαμε την αρχή η γυναίκα μου κι'αυτή να τον κυνηγά. »

50 « Κι'εγώ δεν τα πιστεύω αυτά. Πάντως, παρά τη θελησί της δεν μπορούσε εκείνος να προχώρηση τόσο », άναγκάσθηκε να προσθέση ο φίλος για να ύποστηρίξη την αποφι του.

51 « Αυτό είναι σωστό », είπε ο Κωνσταντίνος. Και κυττάζοντας το συμιλητή του στα μάτια ρώτησε με ανησυχία. « Υποθέτεις λοιπόν ότι οισχέσεις των ...... »

52 Δεν ετελείωσε την σκέφι του. Ο άλλος όμως κατάλαβε αρκετά και σκέφθηκε αμέσως να τον καθησυχάση λίγο.

53 « Εγώ δεν μπορώ να βασισθώ πάνω σέ ύποθέσεις, ούτε και στα φαινόμενα. Δεν άποκλείεται η κοπέλλα να ικανοποιή μια φιλαρέσκεια μόνο και να μη μπορή να προσβάλη, έναν άνθρωπο πού τής κάνει τήν τι μη να τη θαυμάζη. Πρόσεξε λοιπόν, Κωνσταντίνε, να μην την πληγώση στο φιλότιμο, αν δεν βεβαιωθούμε οτί είναι πραγματικός ένοχος.»

54 Βρέβηκαν έξω από το σπίτι του φίλου. Ο Κωνσταντίνος τον καληνυκτισε λίγο νευρικά. Αλλά δεν τράβηξε προς το μέγαρό του. Πήρε μηχανικά την οδό Σταδίου.

55 Μέσα στο κεφάλι του, πού πονούσε και άναβε, σαν να είχε πυρετό, στριφογύριζαν επίμονα τα λόγια του φίλου του. Αν δεν ήθελε εκείνη, ποιος μπόρούσε να έχη ιδιαίτερες σχέσεις μαζί της ; Τί έπρεπε λοιπόν να φαντσαθή ; Ότι ή γυναίκα του εύρισκε απλή ικανοποίηση στα δείγματα του θαυμασμού του Ρέβου ; Η ότι θα έπεφτε μια μέρα απόφευκτα στην αγκαλιά του ; Κι'αν αυτό έχει γίνει κιόλας ; σκέφθηκε. Αν οι δυο τους ξεμοναχιάζονται κάπου και περνούν μαζί ώρες ευτυχία εις βάρος τής τιμής του ; To ερωτικό τους σύμπλεγμα, πού είδε ζωηρά ...

acting hastily and without consulting anyone, considered it appropriate to confuse the issue of responsibility a little and to offer his assistance willingly.

49 “I can't believe my wife started it and that she is chasing him.”

50 “I do not believe that either. However, he could not go far against her will”, he was forced to add in order support his conclusion.

51 “That's right”, said Constantinos . And looking at his friend in the eyes, he asked with concern, “So you have guessed it ...... ”

52 He did not finish his thought. The other, however, understood enough and immediately sought to reassure him a little.

53 “I cannot rely on assumptions, or on appearances. It is absolutely not possible for a girl to only desire to please and not assail a man who does no harm other than to admire her. Be careful, Constantinos , not to wound her honour, unless we are sure that he is the real culprit”.

54 They found themselves outside the friend’s house. Constantinos said goodnight to him a little nervously, but he did not head off for his mansion. Mechanically, took Stadiou Street.

55 In his head, which ached and throbbed as if he had a fever, his friend’s words were spinning around persistently. If she didn’t want it, who could have a special relationship with her? What should he imagine then? That his wife took simple satisfaction in the tokens of the admiration of Revos? Or that one day you would inevitably fall into his arms? What if that had already happened? he thought. What if the two of them had been alone somewhere and spent hours together at the expense of his honour? Their love affair that his exuberant imagination ...

σελίδα 7


page 7


η εξημμένη φαντασία του, τον αναστάτωσε αμέσως. Το πρόσωπο του πήρε μια άγρια έκφρασι και το βλέμμα το έγινε βλοσυρό. Ασυναίσθητα περπατούσε τώρα πιο γρήγορα, πιο νευρικά, ενώ μέσα στο σαστισμένο του μυαλό γεννιόταν έξακολουθητικά θολές σκέφεις και μπερδεύοταν με θαμπές εικόνες. Σέ μια στιγμή του φάνηκε πώς ειδε ότι τούς αεπιασε έπ' αντοφόρω, ότι τούς χτύπησε και τούς έτραυμάτισε και τούς δυο, όχι όμως σοβαρά, ενώ εκείνον τον έσερναν σέ λίγο στη φυλακή. Ωστόσο το εφιαλτικό αυτό όραμα τον συνεκλόνισε δυνατά και τον παρέλυσε σύγκορμο. Κοντοστάθηκε. Η τελευταία εικόνα του θύμησε·το μυστηριώδη τύπο και τα προαγγέλματά του.

56 « Όχι » φιθύρισε. «Δεν πρέπει να επαληθεύσουν οι προφητείες του», είπε μέσα του πεισματικά ο Κωνσταντίνος.

57 Και από σκέψι σέ σκέψι βρέθηκε σύμφωνος με τη σύσταση του φίλου του, να μη δημιουργήση σκάνδαλο, χωρίς να έχη θετικές αποδείξεις.

58 Οταν πέρασε λίγο η εξαψις του, τυράννησε κάμποσο τον εαυτό του, για να βρή από πότε άρχισε ο Ρέβος να κυνηγά τη γυναίκα του. Αλλά το μνημονικό του δεν τον πολυβοηθούσε. Κατόπιν, συνδυάζοντας τα διάφορα δεδομένα πού είχε, πρασπαθούσε επίμονα να καταλάβη αν οι σχέσεις των έφθασαν πολυσταθή εκεί πού δεν έπρεπε. Κι' άνω πότε-πότε εύρισκε ένοχα μερικά φερσίματα των, εν τούτοις η ιστορία της αγάπη ; Του, δεν το άφηνε να πολυσταθή σ'αυτές τις υποψίες.

59 Για την αγνή αγάπη που έννοιωσε γι' αύτον η γυναίκα του από μιας αρχής, όταν ακόμα ήταν ένα αθώο κορίτσι, καθώς και για την αφοσίωσί της μετά τον γάμο τους, είχε αμέτρητές αποδείξεις ο Κωνσταντίνος. Στην ανάμνησί μεριδίων ωραίων κομματιών τού ειδυλλίου τον, εγλύκανε λίγο η όφις του. Τώρα αμφέβαλλε περισσότερο, αν το αιθέριο εκείνο πλάσμα, πού με τη σωματικά και ψυχική του ομορφιά, του ενέπνευσε το μοναδικό στη ζωή του παράφορο αίσθημα, ήταν ικανό να ποδοπατήση τούς αμοιβαίους των όρκους για μια παντοτεινή λατρεία, και να τον απατήση ...

saw vividly, immediately upset him. His face took on a wild expression and his face became stern. Unconsciously, he walked faster, more nervously, while in his flustered mind, blurred thoughts were constantly born and mingled with confusing images. At one point, it appeared to him that he was grabbing them both by the scruff of the neck, that he hit and injured them, but not seriously, while he was dragged off to prison. However, this nightmare vision shook him deeply and paralyzed him. He stopped short. This last image reminded him-of the mysterious character and his prophecies.

56 “No”, he whispered. “His prophecies will not be fulfilled” Constantinos said to himself.

57 And with every thought, he found himself in accord with the recommendations of his friend, not to cause a scandal without positive proof.

58 After his anger had subsided a little, he further tortured himself in trying to discover when Revos had started chasing his wife. But his memory did not help him much. However, by combining the various facts he had, he tried to figure out whether their relationship had reached a place where it should not have gone. And from time to time, he found blame in their various behaviours, as for their story of love? he did not let himself settle long on those suspicions.

59 Because of the pure love that his wife felt for him from the beginning when she was still an innocent girl, as well as her devotion after their marriage, Constantinos had countless proofs. With the memory of the various bits of their beautiful romance, his face softened a little. Now he doubted even more that this etheric creature with her psychic and spiritual beauty, who had inspired the only insane feeling in his life, could be able of trampling on their mutual vows of everlasting adoration, and to cruelly deceive him.

σελίδα 8


page 8


χυδαία.

60 Προχωρώντας, έτσι ασυναίσθητα, εφθασε στη λεωφόρο Συγγρού, κοντά στο ζυθοπωλείο Φιξ. Σταμάτησε και είδε το ρολόι του. Ήταν τρείς παρά είκοσι. Ταράχθηκε στη σκέψι ότι η γυναίκα του, πού τον περίμενε να επιστρέψη γρήγορα, θ' ανησύχησε μ' αυτή του την άργοπορι. Και πήρε βιαστικά το δρόμο του σπιτιού του. Εκεί πού πήγαινε, σκεπτόμενος πότε ευνοϊκά και πότε δυσάρεστα πράγματα, ξαφνιάστηκε ακούοντας το όνομά του. Έστρεψε το κεφάλι του, προς το μέρος τής φωνής, και είδε να τον πλησιάζη ένας σχετικός του.

61 « Τί γινήκατε, καλέ κύριε Μεταξινέ ; Και η κυρία σας έγινε άνω κάτω από το φόβο της και ανεστάτωσε και άλλους ..... »

62 « Καλά, εσείς, πού την είδατε ; »

63 « Ημοννα στους γειτόνους σας. Κι' εκεί άκουσα ότι η κυρία Μεταξινου ανησύχησε πολύ πού άργήσατε τόσο, ενώ της είχατε πη ότι θα επιστρέφατε γρήγορά. »

64 « Κι' υστέρα τί έγινε ; » ρώτησε μ' ένδιαφέρον ο Κωνσταντίνος.

65 « Ακούοντας τη γειτόνισσάσας να παρακαλή τον άνδρα της να πεταχτή στα διάφορα κέντρα, για να σάς βρή, σηκωθήκαμε αμέσως κι' άλλοι δυο και πήραμε διάφορες κατευθύνσεις. Στο σπίτι σας πάτε τώρα, κύριε Μεταξινέ ; »

66 « Ναι, μην ανησυχήτε. Εκεί πηγαίνω κατ' ευθείαν. Και σας ευχάριστο πολύ, για την καλωσύνη πού είχατε να κάμετε αυτόν του κόπο. »

67 Τον καληνύχτισε ευγενικά, πήρε από κει κοντά εν’ αμάξι και τραβηξε για το σπίτι του, σχεδιάζοντας, πώς να δικαιολογήση καλύτερα την καθυστέρησί του.

- - - - - - - - - - -

68 Την άλλη μέρα ο Δημήτρης Φρονιμάκος βρισκόταν σέ διαρκή κίνηση άπ' τίς έννηάμίσυ το πρωί. Ήτανε ένα εύρωστο παλληκάρι, μάλλον ψηλό. Η φυσιογνωμία του ήταν συμπαθητικιά. Και τα δυο μεγάλα μαύρα μάτια του φανέρωναν ότι είχε και αρκετή εξυπνάδα. Τριγυρνούσε στους ...

60 Moving on, he unwittingly reached Syngrou Avenue, near the Fix brewery. He stopped and looked at this watch. It was twenty to three. He was shocked at the thought that his wife, who was waiting for him to return quickly, would be worried about his delay and he hurriedly made his way home. Wherever he went, at times thinking propitious things and at others disagreeable things, he was surprised to hear his name. He turned his head towards the voice, and saw a relative approaching him.

61 “What happened to you Mr. Metaxinos? Your wife is a mess due to her fear and confusion, and others ..... “

62 “Good, where did you see her?”

63 “I was in your neighbourhood and there I heard Mrs. Metaxinos was very worried that you were so late, while you had told her that you would return quickly.”

64 “And then what happened?” asked Constandinos with interest.

65 “Hearing the neighbours begging their husbands to fly in different directions to find you, I and two others immediately went off in different directions. Are you going home now Mr. Metaxinos?”

66 “Yes, do not worry I am going there right now. And many thanks for your kindness in going to such trouble.”

67 He politely said good night to him, took a nearby car back to his home, while planning how best to justify his delay.

- - - - - - - - - - -

68 The following day Dimitris Fronimakos[3] was constantly in motion from nine thirty that morning. He was a strong intrepid young man who was rather tall. His appearance was attractive. And his dark brown eyes showed he had considerable intelligence. He wandered ...
[3] EE: Literally, the well behaved ‘small’ one.

σελίδα 9


page 9

 
ole   ole 

  ΙΣΤOΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ


No copyright is claimed for either the Emblem or the title 'Order of the Lily and the Eagle'

Commandery of Attica in the West